Inleiding: Ontroerende momenten in 37 jaar onderwijs

Markthal en school
De prachtige markthal staat precies op de plek waar de willibrordschool stond. Een bijzondere plek dus.

Al reeds toen ik 6 jaar was wist ik dat ik later onderwijzeres zou worden. Toen ik de juffrouw van de toenmalige eerste klas een jongetje een grote mond hoorde geven gevolgd door een flinke draai om zijn oren en ik ervoer hoe bang en vernederd dit kind zich voelde, dacht ik: “Dit doe ik later anders.” En daar heb ik me aan gehouden.

In 1964 stond ik voor de eerste klas van de RK opleidingsschool St. Willibrordus en kon ik een begin maken met het verwezenlijken van mijn grote ideaal.

In welk beroep staat men elke dag voor een groep van zo’n 30 mensen; heeft men elke dag een interactie met zoveel verschillende persoonlijkheden; is elke dag op een bepaalde manier een avontuur….?

Ik bleef dan ook tot 3 weken voor de bevalling van mijn eerste kind werken en nam daarna het aanbod voor het vervullen van een parttime baan op dezelfde school met beide handen aan. In die tijd was een parttime baan in het basisonderwijs uniek. Dit is mede de reden dat ik tot het eind van mijn carrière op de St. Willibrordusschool (later de Willibrordschool) ben gebleven.

De stukjes* die in dit boekje zijn beschreven hebben alle, op een enkele na, op de Willibrordschool plaats gevonden. Ik dank hierbij dan ook alle kinderen aan wie ik zo veel heb mogen ervaren, leren en ontwikkelen.
Misschien kan ik een enkele lezer met dit boekje net zoveel liefde helpen opvatten voor dit prachtige beroep als ik tot het laatste toe (2002) heb gehad…

Anna Lamb-Janssen. (Voor velen: “Juf !”)
* Alle namen zijn gefingeerd.

Reacties zijn gesloten.