1983 “Zwarte…”

Juf Zwarte.
“Juf…”

Een lief donker gezichtje kijkt me beteuterd aan.
“Wat is er?”
“Juf, hij scheldt me uit; hij noemt me “zwarte”.

Op een afstandje blijft de “boosdoener” met ondeugend schitterende ogen staan.
Ik negeer hem en richt me volledig op het meisje.
“Wat is daar erg aan?” vraag ik, “Je bent toch zwart.”
“Ja maar… ja maar…” Twee dikke tranen rollen over de donkere wangetjes.
Ik kniel bij haar neer en stroop mijn mouw op, een vaalwitte arm tevoorschijn brengend.
Ook stroop ik haar mouw op en houd mijn winterwitte arm naast haar glanzend bruine jonge huidje.
“Welke vind je mooier?” vraag ik lachend.
Aarzelend wijst ze op haar eigen arm.
“Waarom ben je dan zo verdrietig als hij je zwarte noemt?
Ik zou blij zijn met zo’n mooi bruin velletje als jij hebt” zeg ik verbaasd.
“Maar hij scheldt me uit” komt er aarzelend uit.
Hij is boos omdat hij natuurlijk jaloers op dat mooie velletje van jou is en nu probeert hij jou ook boos te maken en dat lukt hem.
Het gezichtje licht op in een triomfantelijke lach.

De boosdoener, nieuwsgierig geworden, is steeds dichterbij gekomen.
Het meisje keert zich naar hem om en roept: “Ik ben lekker bruin en jij lekker niet…!”
Eerst is hij verwonderd en daarna kijkt hij me met een gezichtsuitdrukking van “Pech gehad” even vluchtig aan.
Ik knijp in mijn witte velletje met een: “Dit is ook niet alles, hoor”.
Dan beginnen we beiden te lachen.

“Als je boos bent op haar moet je dit niet als zo iets raars als op een bruine huid af reageren, jongen“, zeg ik dan.
“Maar juf, zij jankt altijd zo gauw, daar word ik zo kwaad om.”
“Zeg dat dan tegen haar, maar dat heeft toch niets met haar velletje te maken.
Ik vind dat je dit goed moet maken.”
Bedremmeld keert hij zich om naar het meisje met een “Sorry, dat ik zwarte tegen je zei.”
“Sorry, sorry, ik ben er juist trots op…” roept ze baldadig.
Ik zie hoe hij zich met een schouderophalen weer bij zijn vriendjes voegt.

Even glijden zijn ogen via de donkere handjes van het meisje naar zijn niet zo schone witte knuisten en ik zie hoe hij snel zijn handen met zijn mouwen bedekt.

Reacties zijn gesloten.