De Reünie

1964

Mijn eerste dag als onderwijzeres op “de lagere school” zoals dat toen nog heette.
Ik bofte. Mijn eerste klasje bestond slechts uit een clubje van 14 kindertjes.
Het was zowel hun als mijn eerste schooldag.
Ik weet dan ook niet wie nerveuzer was; de juf of de kinderen….

Maar we vielen in elkaar; ik en deze zesjarigen.
Alle veertien jongetjes, want het was een jongensschool, werden me dierbaar. Hans de dromerige professor; John de pientere allesdoener; Eugene de bioloog; Theo de grappenmaker ( met een lichte taalstoornis); enzovoort.

“Wat zou er van ze terecht gekomen zijn?” vroeg ik me menigmaal af. Je eerste klasje is net als je eerste liefde; je vergeet ze nooit. Bovendien kreeg ik een deel van deze klas opnieuw in de vierde klas (de huidige groep zes), waardoor de band nog hechter werd.
Zou ik als juf of de school als geheel ook maar enige invloed hebben gehad op de vorming van hun persoonlijkheid?

2004: 40 jaar later
De brief voor de reünie kwam niet als een verrassing. Het was de derde keer al dat deze klas een reünie hield, maar het was me nog nooit gelukt er aan deel te nemen. Zelfs uit Amerika kwam iemand over, zo graag wilde men aan deze reünies deelnemen.

Ik kwam binnen in een kamer vol oudere mannen en vrouwen. Kale hoofden en grijzende kapsels wisselden elkaar af. Even keek ik zoekend rond, een moment zocht ik de kleine snoetjes van vroeger. Toen stond er een zware kalende man voor me met een bekende grijns op zijn gezicht. Vragend keek ik hem aan terwijl hij mijn hand greep.
“Juf, ik ben Theo.”
“Theootje…!” riep ik blij verrast. Een warm gevoel doortrok me. Ik streelde zijn gezicht en koesterde zijn hand…. De jaren vielen weg.
“Hoe gaat het met je?”
“Goed juf, ik ben nu hoofd van de recherche…”

Enige tijd later liep ik soms zelfs hand in hand met een aantal door de kamer.
Zij weer even kind; ik weer even hun juf…
Pas later realiseerde ik me dat ik daar een gynaecoloog over zijn bol had geaaid; de directeur van een grote fabriek had omarmd; het hoofd van de recherche zijn gezicht had gestreeld en hem Theootje had genoemd…

In de loop van de avond kwam iedere aanwezige aan het woord.
Ze herinnerden zich hun communie, de biologielessen; en iemand grapte dat hij dankzij de seksuele voorlichting uit klas 4… nu vier kinderen had.
Zelfs vonden enkelen dat zij dankzij deze voorlichting begonnen waren aan hun tweede leg…

Reacties zijn gesloten.