2   Wat…, waar… en waardoor is het misgegaan?

foto

Ooit begon ik lang geleden als jong onderwijzeresje op een ouderwetse basisschool.
Wat waren we idealistisch!
Alle schoolvakken kwamen uitvoerig aan bod. Mijn even idealistische directeur verdiepte zich uitvoerig in elk vak,
dat gegeven moest worden. Van zwemmen tot hoofdrekenen; van tekenen tot aardrijkskunde. Toch voelden we allen
hoe onvolkomen het onderwijs nog was. We vulden de vakken aan met uitgebreide natuureducatie, zelfs in het centrum van Rotterdam, handarbeid, toneel, boekenschrijven, kringgesprekken…
De toekomst zou zeker nog veel meer te bieden hebben, dachten we.
Het tegendeel is waar gebleken.

“Hoe verschraald is het onderwijs van nu, ondanks de prachtige leermiddelen,” vinden de oud-leerlingen tijdens de vijfjaarlijkse reünie.We hebben voor onze kinderen naar een soortgelijke school, als die wij hadden, gezocht en die niet gevonden, zeggen zij.En wij, de leerkrachten van toen, waren al ontevreden over de beperkte ontwikkelingsaspecten, die toen in het onderwijs werden aangeboden.
Wat…,waar…en waardoor is het misgegaan?
Ik als oud-leerkracht voel me mede verantwoordelijk. Had ik meer moeten protesteren, vechten?
Ja dat had ik.
Het spijt me uit de grond van mijn hart.

Anna Lamb-Janssen

Reacties zijn gesloten.