1   Waarom maken veel scholen de leerlingen tot wandelende woordenboeken en lopende rekenmachientjes?

fotoBuiten in de tuin praat ik met een vriendin over de kosten van haar driedelige boek over Dyslexie dat ze op het punt staat uit te geven. Kopen de mensen het wel vraagt zij zich hardop af. Want 1 deel kost al 35 euro….

Dan klinkt het luid van over de omheining: “O, buurvrouw, dan kosten ze alle drie samen 105 euro.” Bewonderend kijk ik door de heg naar de tuin naast me. Daar staat de 8 jarige buurjongen uit eind groep 4. Wat een moeilijke som voor zo’n jongetje en… hij heeft nog wel een onvoldoende voor rekenen?
Gelijk laat hij me op zijn Ipad zien dat hij een of andere griezel voor zijn spelletje kan kopen als hij nog 231 000 munten weet te verdienen, want ze “kosten” 700 000 munten en hij heeft er pas 469 000….
Hoe komt het toch dat een kind in het dagelijks leven zulke rekenproblemen uit de losse pols oplost en toch een onvoldoende voor rekenen op zijn rapport heeft?
Er lijkt geen aansluiting te zijn tussen de vaardigheden van dit kind en de leerstof.

Uit welke ontwikkelingsaspecten zou onze opvoeding en onderwijs eigenlijk moeten bestaan willen we de totale mens de kans bieden tot ontwikkeling te komen, zodat alle gebieden van het menszijn tot ontplooiing kunnen komen?
Op het internet wordt er zelfs gesproken over 10 intelligenties.
Waarom willen veel scholen de kinderen maken tot en wandelende woordenboeken en lopende rekenmachientjes?(en zelfs dat lukt ze haast niet)

Ik hoop dat de methode mandalatekenen al vast wat houvast biedt om op een breder gebied het kind en ook de volwassene tot ontplooiing te helpen komen
Er komt nog meer……

Anna Lamb-Janssen

Reacties zijn gesloten.