Het kwaad

Sinds het bestaan van IS hoor ik het vaker: ’Het kwaad vaart over de wereld’, alsof er een soort demon mensen aanzet tot vreselijk wreed gedrag. ‘Het kwaad’, ik zou het zelf pijn en verdriet willen noemen.

Tot deze conclusie ben ik vooral gekomen na de elfjarige praktijk als spiritueel therapeute. Ik heb hier geleerd dat ieder mens een mooie, diepe essentie heeft, maar dat door vaak diepe ervaringen van lijden, deze kern is afgedekt door trillingen van pijn en verdriet, waardoor het contact met deze essentie in meer of mindere mate verminderd en soms zelfs afgesloten is.
Dan ontstaat er indentificatie met de pijn en de verdrietlaag en dat kan zich uiten in kwaadaardig gedrag naar buiten toe.
De diepste pijn wordt echter van binnen geleden. Het afgesloten zijn van de eigen essentie, vertaalt zich innerlijk en daardoor ook uiterlijk in hardheid, liefdeloosheid, woede, haat, wreedheid, egocentrisme. Dit noemt men dan “Het kwaad”.

Wanneer we dit weten over onszelf, kunnen we ons opnieuw met onze eigen kracht en onze vrije wil richten op onze innerlijke Goddelijke kern. Zo zal ons gedrag en handelen weer de kenmerken van ons Goddelijk zijn kunnen krijgen.
Als medemens, therapeute, maar vooral als opvoeder kunnen we ons altijd richten op de kern in de ander en de ander uitnodigen vandaaruit weer te gaan leven.
Dan transformeert de verharde pijn en verdriet en gaan we weer meer en meer leven vanuit onze kern. Een grote geluksbeleving tot gevolg hebbend.


Nadat ik dit stukje schreef, las ik een interview met de filosoof Simon Critchley in Trouw. Hij zegt daarin:
 “In mijn visie bestaat het kwaad niet, althans niet in de zin van een externe kracht als pure slechtheid die in mensen en in de wereld aanwezig is en bestreden moet worden. Ik denk dat je altijd naar oorzaken moet kijken voor slecht gedrag.”

Dat geldt vooral voor onszelf: blijf geloven in je eigen goddelijke kern en identificeer je niet met je pijn die er is en je wordt aangedaan, zodat je begint met de kwaadaardigheid naar jezelf los te laten. Dan zal je dit ook niet naar buiten spiegelen. 


We zullen ons nog meer bewust moeten zijn van de pijnlijke beschadigingen die tijdens opvoedingssituaties in onze kinderen kunnen worden aangericht. En dan denk ik niet alleen aan seksueel misbruik, kindermishandeling, kindsoldaten of oorlogssituaties, maar ook aan landen waar kinderen leven zonder huis, liefde, eten of drinken. Zolang de wereld het toestaat dat zoveel kinderen al beschadigd hun leven beginnen, zal dit kwaad terugvallen op de mensheid. Al deze pijn en verdriet zal ook weer aan de mensheid geheeld moeten worden.
 Alleen bewustzijn en geestelijke volwassenheid zullen dit proces kunnen laten afnemen en verdwijnen. Wanneer we zelf bewust gaan leven vanuit onze diepste kern.
Waar kiezen we voor?……

Anna Lamb




Reacties zijn gesloten.