19 Leerkrachten van nu

Wat is er toch gebeurd met het onderwijs, waardoor het voor veel leerkrachten een steeds grotere opgave wordt met vreugde en plezier hun werk uit te voeren?

Ze zag er bleek en afgemat uit, de jonge buurvrouw op de verjaardag van mijn kleindochter. Heb je al vakantie? Informeerde ik, wetende dat ze leerkracht op een school voor bijzonder onderwijs was. Ik herinner me zelf nog, dat ik het de laatste dagen voor de grote vakantie moeilijk had met het loslaten van mijn klas. De eerste weken had ik heimwee naar de kinderen. Dat speelde zelfs nog door tijdens de aanvang van het nieuwe schooljaar. Veel kinderen uit de oude klas, kwamen dan nog even binnenlopen voor we weer werden meegenomen in de stroom van het nieuwe schooljaar. Warmte, genegenheid en hartelijkheid wisselden we uit.
Daar zou het antwoord van deze jonge leerkracht “Gelukkig wel, ik ben het meer dan zat” niet op van toepassing geweest hebben kunnen zijn.
Ze vertelde over een veelvoud aan administratie, werkdruk, regels, regels, regels, steeds moeilijker wordende kinderen, manipulerende collega’s en leiding….
Ik werd er akelig van en herkende hiervan niets van mijn eigen werkzaamheden op school vroeger. Hoe kunnen leerkrachten, waarbij het werkgenot zo slecht is, goede, leuke, leerkrachten zijn?

Wat is er toch gebeurd met het onderwijs waardoor het voor veel leerkrachten een steeds grotere opgave wordt om met vreugde en plezier hun werk uit te kunnen voeren?
Deze vrouw is niet de eerste leerkracht die ik zo spreek. Is de overmatige controlezucht van de overheid hier vooral debet aan? Is het niveau van de leerkrachten veranderd?

Wat heeft dit voor gevolg voor de kinderen, dus de nieuwe generatie? Op reünies ervaar ik menig maal bij nu ruim 50 jarige oudleerlingen nog warmte en genegenheid. Wat is de nieuwe generatie leerkrachten aangedaan? En daardoor ook de leerlingen? Ondanks de controle en inmenging van bovenaf is het niveau van de leerresultaten niet verbeterd.

Wanneer we onze kinderen toevertrouwen aan volwassen, intelligente personen met zelfvertrouwen, zelfrespect en verantwoordelijkheidsgevoel, die met warmte, liefde en creatief hun werk willen doen, zou de overhield zijn bemoeizucht helemaal terug kunnen nemen.
Wie vertrouwen we toch onze kinderen toe?

Anna Lamb

Reacties zijn gesloten.