17 Voor jou, oma, van Jesper

Een lief briefje, zomaar van mijn kleinzoon. Een hartverwarmend kattebelletje in nog wat onhandige hanenpoten.
Op mijn prikbord hangt een recente tekening vol vogeltjes en vlindertjes met in de hoeken vier hartjes. De tekst luidt:

“Voor oma, je bent zo lief en past goed op mij en mijn broer. Je bent de liefste oma van de weerelt.” Van Jasmijn.Hartje, hartje, hartje…..

Wat nu als in dit digitale tijdperk het schrijven verdwijnt, zoals is gesuggereerd. Ik denk aan deze lieve briefjes, maar ook aan de vele briefjes die ik her en der vond van mijn man, toen hij nog leefde. “Slaap lekker, vrouwtje” als hij eens een nachtje voor zijn werk weg moest, maar ook: “Tuinman, wilt u de sleutel bij no 5 ophalen, ik ben zo terug?”.
We kunnen toch niet zonder het schrijven? Hoe komen ze op het idee!
Toen las ik: Beperk je kinderen toch niet tot wat jezelf geleerd hebt, want zij zijn geboren in een andere tijd….
Daar word je stil en bescheiden van.
Met een dubbel gevoel typ ik dit op mijn iPad en stop de briefjes van mijn kleinkinderen op een veilige plaats. Misschien een waardevolle herinnering voor later.
Oma

Reacties zijn gesloten.