Als een kind anders is


verstandelijk
Waarom is een leven als verstandelijk gehandicapte ’n bijzonder leven?
(Deze kinderen zijn zeker niet “Geestelijk” gehandicapt, zoals men ze dikwijls wel noemt.)

Het verstandelijk gehandicapt kind draagt aspecten met zich mee die zeer bijzonder zijn voor de huidige tijdsontwikkeling.
Ouders en hulpverleners nemen vaak beslissingen die het bestaansrecht van verstandelijk gehandicapte kind geen goed doen.
Dit heeft een negatieve invloed op de evolutie van de mens.

Over het algemeen is de mens hoogmoedig. Dit heeft invloed op het maken van keuzes.
Men ziet onvoldoende wat de geestelijke wereld hen aanreikt b.v. ten aanzien van de verstandelijk gehandicapten en anderen die geen doorsnee-volmaakte mensen lijken.
Deze kinderen krijgen vaak niet de respectvolle aandacht die zijn verdienen.
Deze kinderen hebben o.a. de opdracht tot overgave te komen aan hun omgeving.
De verzorger moet gaan zien dat het falen van de mens leidt tot groei van bewustzijn.
Verstandelijk gehandicapte kinderen zijn beperkt in hun gedragingen; hierdoor zijn ze afhankelijk van anderen.

een warm hartDeze kinderen hebben o.a. de opdracht tot overgave te komen aan hun omgeving, omdat zij zelf onvoldoende kunnen handelen. Zij leren tevens hun verzorgers ook tot overgave te komen naar b.v. verstandelijk gehandicapten die onvoldoende zelf kunnen handelen. Deze mens moet acceptatie ontwikkelen op een diep niveau. Hij moet leren zien dat het falen van de mens leidt tot groei van bewustzijn.
Binnen de evolutiegang van elk mens wordt men ooit als verstandelijk gehandicapte geboren.
Men leert zo, door ongezien te zijn in wat men werkelijk is, echt mededogen te ontwikkelen door zelf afhankelijk te zijn.
Verstandelijk gehandicapte kinderen willen gezien worden als mens; maar velen van hen zijn hierin dikwijls erg teleurgesteld.
Zij trekken zich dan terug uit gesprekken omdat zij bemerken dat zij niet kunnen verwoorden wat hen innerlijk bezighoudt.
Zij moeten juist extra steun hebben en gerust gesteld worden door hen te tonen dat zij toch aan iedereen gelijk zijn. Ook zouden zij regelmatig in het middelpunt van de belangstelling moeten staan en volledige aandacht krijgen.

Met hen zouden wij niet alleen verbaal moeten communiceren.
Zij zijn vaak zeer fijngevoelig en zouden daarom met eveneens fijn gevoelige mensen diepgaand contact moeten hebben op een non-verbale wijze.
Geboortebeperking van deze zielen leidt dus feitelijk tot verzwakking van onze gemeenschappelijke ontwikkeling toe.
Een leven als verstandelijk gehandicapte staat gemiddeld gelijk aan 2 à 3 andersoortige levens.
Als zielen worden afgeremd zo een bewustzijnsontwikkeling aan te gaan, wordt de fijngevoelige ontwikkeling van de mens zeer eenzijdig.
Wij zouden verstandelijk gehandicapten moeten behandelen als bijzondere mensen.
Nu worden zij vaak door “normale” mensen afstandelijk toegesproken.
Begeleiding moet b.v. communicatie met de verstandelijk gehandicapte als doel zien, waarbij het contact essentieel is.
Alleen aan het kind zelf is te bemerken wat het in essentie wil delen; dit delen is vaak diepgaander dan bij “normale” kinderen gebeurt.

Wat leert een ziel in een leven als verstandelijk gehandicapte?
Hun zintuigen worden diepgaander ontwikkeld (net als bv bij doven en blinden).
Deze zielen moeten mildheid ontwikkelen door strijd.
Verstandelijk gehandicapten leren zeer zorgvuldig met innerlijke gewaarwordingen om te gaan doordat zij teruggehouden worden in het spreken.
Zij leren innerlijke gewaarwordingen stil te houden door zich op anderen te richten.
Zo kristalliseren zij diepgaand uit wat zij waarnemen en waarom.
Zij leren fijngevoelige signalen uit te zenden op basis van non-verbale communicatie.
Bij verstandelijk gehandicapten is er sprake van vergroten van het vermogen tot aanvoelen, luisteren en aandachtschenken.
Zij voelen zich vaak één met de natuur (vaak schept het verstandelijk denken hierin nl een barrière).
Zij leren geduld omdat zij zich moeten openstellen voor begripsniveau van anderen.

Het doel van een leven als verstandelijk gehandicapte in het totaal van ontwikkelingsgroei van de ziel.
In latere levens kunnen deze zielen grote zaken verwezenlijken waarin innerlijke diepgang en geduld met doorzettingsvermogen nodig zijn.
Vaak gaat zo’n leven vooraf aan een leven waarin grote doelen verwezenlijkt moeten worden.
Dit geeft aan hoe belangrijk het is deze zielen oefentijd te gunnen, anders verkrijgen deze zielen een tekort aan ervaring van belangrijke ontwikkelingsaspecten, waardoor zij onvoldoende vaardig worden het toekomstig leven goed aan te kunnen.
Zo kan in een volgende leven, wanneer iemand b.v. onvoldoende geduld en uithoudingsvermogen heeft kunnen oefenen, deze persoon zich vroegtijdig gaan poneren in plaats van te wachten tot de tijd rijp is voor ontvangst.

B.v.: Vroegtijdig kenmerken bij anderen aangeven zonder zich daarover zorgvuldig uit te laten, in afwachting van volgende gedragingen.
Een verstandelijk gehandicapte zuivert totaal uit wat hij wenste uit te zuiveren toen besloten werd als verstandelijk gehandicapte te incarneren.
Wanneer men sterft zuivert men op het sterfbed ook uit wat onverwerkt is gebleven in het afgelopen leven.
Zo werkt een verstandelijk gehandicapte van verschillenden levens gedragskenmerken uit die nog tot verwerking gebracht dienden te worden en krijgt hij optimaal effect van wat geleerd is.
Door in de stof op onbewuste wijze deze verwerking aan te gaan, wordt dit optimaal bereikt, zonder dat er opnieuw herinneringen die pijnlijk waren achterblijven.

We denken meestal niet verder dan ons aardse lichaam, maar de ziel heeft meer nodig.

 

Reacties zijn gesloten.