Schizofrenie

Schizofrenie kan men niet verklaren middels het gedrag dat de mens vertoont, die schizofreen is. Iemand die schizofreen is, toont de buitenwereld een gedrag waarbij het lijkt dat hij niet wezenlijk aanspreekbaar is op wat hij doet. Maar als een ziel kiest te incarneren om zo op aarde tot verdere ontwikkeling te komen, blijft de ziel door het ziektebeeld schizofrenie aanspreekbaar. Dit wordt door onze benadering van schizofrenie te weinig herkend.

Omstanders van mensen die aan schizofrenie lijden, dienen contact met hen te houden door zich geestelijk op de zielekwaliteit te richten.

Schizofrenie ontstaat door ontkenning die langdurig op een persoon gericht is, soms al gedurende meerdere levens. Schizofrene uitdrukkingen hebben voor deze mens een bevrijdend karakter. Hij schept zich een eigen binnenwereld met uiting van gevoelens, die lang tijd zijn ingehouden.
Wanneer de druk in zo iemand toeneemt en wanneer wat zich innerlijk bevindt tot uitbarsting komt, wordt pas zichtbaar wat er in de persoon leefde. Dat zal zeer wisselend zijn: enerzijds zich aanpassen aan de omgeving, anderzijds zich tegen deze aanpassing verzetten. Dit maakt het zeer vermoeiend om met deze mensen om te gaan.

In onze samenleving meent men dat schizofrenie pas na het 12de levensjaar zichtbaar wordt, maar de aanleg voor deze structuur kan al veel eerder een gegeven zijn.

Het jonge kind heeft namelijk een bepaalde bescherming om zich heen doordat het nog kracht heeft om in de eigen belevingswereld te blijven, b.v. z’n dromerige fantasieën. Het kan door deze belevingswerelden lange tijd de wereld als zeer rooskleurig vertalen. De sferen rond het kind hebben nog een lichtere frequentie van daar waar het vandaan komt.
Komt een kind in de puberteit dan gaat het de wereld zien zoals hij is; de buitenwereld als onwaar herkennen of onvoldoende waar. Dikwijls wordt bij zo’n kind gezien dat het in zichzelf lacht. De reden daarvan is dat schizofrenie zich kan ontwikkelen als men langdurig omgeven is geweest door mensen die onecht functioneerden. De schizofreen wijst de ander niet af, maar neutraliseert de onechte handeling door te lachen. Voor omstanders lijkt het dan alsof deze schizofrene persoon onecht functioneert. Wat werkelijk onecht is bekritiseert dan wat echt is. Dit werkt nog meer ziekmakend!
’n Teveel weggedrukte eigen behoeftes aan bepaalde ervaringen kan aanleiding geven dat onbewust schizofrenie ontwikkeld wordt. Dit kan in meerdere levens gevormd zijn, waardoor het in dit leven versneld bevorderd wordt.

Dit kan ook op latere leeftijd gebeuren na meerdere ervaringen van onoprecht functioneren. Het moeilijke bij deze personen is dat men zich wil vergroten op zielsniveau zonder daar zelf iets aan te doen. Men schikt zich te gemakkelijk naar wat anderen te bieden hebben in plaats van zelf actief naar verbetering van de eigen omstandigheden te zoeken.
Hierdoor is het heel moeilijk zelfherkenning te brengen via anderen.

Veel kinderen dragen hun energie hoog in het lichaam.
Normaal daalt dit neer wanneer zij aardeverbonden raken in de ontwikkeling waarin zij geplaatst zijn
Aardegebonden spelletjes ondersteunen het kind bij dit proces: b.v. hutten bouwen, steentjes zoeken e.d. Aardegerichtheid is dan actief. Echter, als het kind zich daarmee slechts moeizaam verbindt dan zal het zichzelf nauwelijks herkennen op aarde gerichte wijze.

In het algemeen kan men zeggen:
Persoonlijkheidsstructuren worden schizofreen op het moment dat iemand zijn handelingen naar buiten niet meer in zichzelf kan herkennen.

Andere beelden van schizofrenie:
– vermoeid, uitgestrekt liggen;
– zich niet meer bekommeren om eigen welzijn, maar wegdromen, zoekend naar een andere bewustzijnslaag, waar het beter toeven is;
– zich geen moeite getroosten om de buitenwereld te verkennen;
– in zichzelf opgaand willen verdwijnen in een atmosfeer die meer voldoet aan de eigen zielbehoefte.

Soms lijkt het of iemand niet meer tot het hier en nu is terug te brengen, maar steeds verder afglijdt naar een onhandelbaar patroon. De ziel gaat het lichaam meer en meer ontvluchten; wordt steeds hoger in ’t lichaam meegedragen en zelfs ’t lichaam verlaat. Levenskracht om het lichaam te bevestigen wordt minder en minder. De omgeving kan geen contact meer krijgen (coma), (innerlijke communicatie).

In vorige levens opgelopen pijnen kunnen aanleiding geven tot schizofreen gedrag b.v. bij:
· ernstige brandwonden, waarin men wenst zich van het lichaam te scheiden;
· keer op keer verhoord worden;
· bekentenissen afdwingen door marteling;
· langdurige vernedering.

Het kan dan helpen tijdelijk een schizofreen leven te leiden zodat ik-persoonljikheden zich kunnen vormen en zich krachtig met elkaar vermengen.

INSPIRATIE
Geestkracht en kracht van de geest zijn elkaars spiegelende tegenpolen.
In het één herkent men de oorsprong vanuit de bron, in het ander de krachtige indaling in de stof.
Aan deze teksten ligt een duidelijk leermotief ten grondslag; besloten n.l. de psychiatrische patiënt te eren in zijn of haar procesgang, daar deze gekenmerkt wordt door wijsheid van keuze tijdens de voorschouw van ’t leven.
Een psychiatrische patiënt is iemand die veelvuldig zich beperkingen heeft opgelegd, daar deze voeding bieden tot grote ontwikkelingssprongen.
Het is de ongelofelijke moed en de diepe wijsheid van de ziel die een dergelijke evolutiesprong kan bewerkstelligen.
In uw wereld wordt deze mens geringschat, geminacht, ondergewaardeerd.
Maar het is juist deze mens die op weg in zijn ontwikkelingsgang de ware richting heeft gevonden, nl de weg naar binnen.
Dat hij verstrikt is geraakt in zijn duistere gebieden is hier inherent aan.
Juist in de donkere hoeken van het onbewuste brengt het licht van inzicht een mens dicht bij de werkelijke verlichting.
Het is deze weg die de psychiatrische patiënt verkiest boven een leven van gelijkmatigheid.
Zijn groei zal navenant zijn.
Laat uw respect hiermee overeenstemmen.

Reacties zijn gesloten.