Discriminatie

fotois de ontkenning van de werkelijke waarde van menszijn.
Het is als het ware vertoeven bij de stoffelijke aspecten en die meer waarde toekennen.
De mens die discrimineert onderkent niet de gelijkwaardigheid van elk wezen in zijn eigen zijn.
Daardoor komt hij tot verheffing van zichzelf boven anderen.
Als de mens leert kennen wie hij werkelijk is, zal hem dat ook terugbrengen naar wat ook wezenlijk van waarde in het leven is.
Dan ontdekt hij vanzelf hoe hij dit altijd gezien heeft.

Discriminatie ontluistert.
Ontluistert de eigenheden die verbonden zijn aan bijzondere kenmerken van het menszijn.
Of we het nu hebben over
man of vrouw,
kind of volwassene,
oudere of jongere,
donker gekleurd of blank,
arm of rijk,
intellectueel of minder verstandelijk onderlegd.
Discriminatie blijft de diepste ontkenning van de menselijke waarde in zijn geheel.

We moeten ons in het diepste van ons wezen bewust zijn, dat herkenning van de werkelijke waarde van menszijn, huist in ieder mens.
Door ook een kind bij deze wetenschap te brengen, brengen we hem tevens het besef van zijn eigen waardig zijn bij.

Daarmee wissen we de meest fundamentele discriminatie, namelijk die naar zijn eigen wezen, uit……

Zo komt men dan tot verdieping van menszijn vanuit zijn kern.

Anna Lamb

Reacties zijn gesloten.