De zwangerschap, de ouders

zwanger1

Wanneer je naar je ouders kijkt, weet je, kun je ontdekken wat je eigen levens­opdracht is en zo werkt het ook bij het kind. Jij, ouder, met je sombere gezicht, jij met je humor, jij met je oppervlakkigheid, jij  met je warmte, met je intelligen­tie, met je strengheid, je slapte, met je denken, of je diepe gevoel bent nodig.

Jij, zoals je bent, ben je precies goed voor je kind.

Als we zo kijken naar wie onze eigen ouders zijn, dan ga je heel anders naar je ouders kijken; kunnen we hen hun fouten eerder vergeven.

Hun gedrag was niet fout, dat kun je nooit zeggen, de pijn die je in relatie met hen kan ervaren, kan natuurlijk soms vreselijk zijn en hun daden ‘an sich’ kunnen fout zijn, maar waarom moest jij die ervaring ondergaan vraag je je dan af?

Ontering jou aangedaan door een van je ouders kan de ontering in jezelf aan jezelf spiegelen.

En door de ontering nu in jezelf aan te zien en daaraan te werken bevrijd je je van een dieper liggen­de wortel van ontering die daar al lag en die jij meenam op dit pad.

Let op, ik bedoel niet dat we in een flegmatisch gedrag moeten vervallen; een laat dus maar gebeuren houding moeten aannemen, dat bedoel ik zeker niet. Dat is hetzelfde als wanneer je naar India gaat en daar zie je hoe er mensen en kinderen sterven van de honger of zitten te bedelen, om dan te zeggen, ik geef hen niets, want deze armoede en honger is hun karma. Daar ben ik het absoluut niet mee eens.

Jij, die op dat moment langs komt, zit ook in dat karma en jij die zich op dat moment geroepen voelt om iets te geven zit ook in dat karma, je moet altijd luisteren naar de oproep, de impulsen vanuit je ziel. Als je het zekere gevoel hebt, en dan niet vanuit je eigen pijn maar vanuit een dieper weten, van dit kan gewoon niet goed zijn en daar ga ik wat aan doen, luister daar dan naar en zeg dan niet dat is karma, want dan stap je in een van de grootste valkuilen van deze wetenschap.

De ouders treden ‘s nachts uit en ontmoeten het ongeboren kind.

Als de moeder zwanger is, treedt ze heel vaak uit samen met de vader, ‘s nachts.zwanger2

Dan komen ze in contact met het kind. Ze krijgen onderricht over wie het kind is en wat de opdracht van het kind is.

Wat een hulp is er in de geestelijke wereld voor de aardse mens. Dit zijn dagen waarin je het gevoel hebt dat je heel dicht bij je kind bent geweest. De levensopdracht van het kind is natuurlijk verbonden met die van de ouders; het is eigenlijk een verbintenis van drie personen.

Het kind komt ook om de ouders te helpen.

Kinderen zijn dienstverle­nend naar de ouders toe, kinderen helpen de ouders.

Meestal zijn kinderen geeste­lijk verder ontwikkeld dan de ouders.

Wanneer de moeder te weinig rust neemt, kan ze niet uittreden en dan blijft ze gekeerd naar de stoffelijke aspecten van het kind dat gaat komen, want dan kan ze in haar dromen niet uittreden.

Ik heb een echtpaar in mijn omgeving meegemaakt en zij verwachtten hun vierde kind. Ik vind het zelf altijd heel leuk dat ik contact kan maken met een ongeboren kind. Dat doe ik niet altijd, want ik ben altijd heel voorzichtig met iemands priva­cy. Maar als ik iemand bij me heb die in verwach­ting is dan groet ik zo’n kind, heet ik het welkom. Dat heb ik altijd gedaan.

En die vrouw stond naast me, zwanger. Ik zag hoe het kind huilde, vrese­lijk, het was zo verlaten. En ik zei heel voorzichtig, want ik wil natuurlijk niets opleggen. Ik zei Gôh, wat doe jij nou als je in verwachting bent, praat je dan met het kind of…
Ja daar heb ik geen tijd voor, ik heb drie kinderen en een praktijk, want ze was arts. Ik heb wel wat anders te doen. zei ze. 

Het kind was zo verloren. Ik heb innerlijk geluisterd, want dit had ook een doel, waarom dit kind op deze wijze ontvangen moest worden. 

Dit kind had ooit anderen verlaten dus er was sprake van karma.

Dit kind huilde verschrikkelijk en toen het pas geboren werd bleef het ook alsmaar huilen.

Nou moet ik eerlijk zeggen moeder was dan wel in de zwangerschap afwezig, ze ontkende volkomen die zwangerschap. Maar toen het kind er was, was ze helemaal moeder. Dat heeft een ontzettende hoop goed gemaakt, dat moet ik eerlijk zeggen. Dus er is nog heel veel reconstructie mogelijk als het ergens niet helemaal goed gaat, gelukkig maar.

Gelukkig wordt er in de zwangerschapsgymnastiek of  yoga al veel gedaan om bewust contact te maken met het te komen kindje, maar als het technisch blijft aan de buitenkant komt het nog niet werkelijk binnen bij het kind.

Vader en moeder moeten zich richten op het kind en leren ouder te zijn voor dit kind.

Voor alles moeten vader en moeder zich richten op het kind. Ze moeten ook leren ouder te zijn voor dit kind.

Ze moeten rust nemen, zich ontspannen contact willen maken. Ik zeg niet dat ze dat moeten maar willen ze contact maken dan kunnen ze beter geen alcohol gebruiken, open blijven in contact naar het kind toe.

Op dat moment opent zich de geestelijke invloed van het kind naar de ouders.

De ouders moeten zich zo veel mogelijk verinnerlijken op het moment dat ze zwanger zijn.

 

Tot de derde maand van de zwangerschap is de ziel nog volwassen.

De komende ziel verbindt zich wisselend met de vrucht.

Impulsen van de ouders staan in verband met de zielsopdracht van het kind-in-wording.

Bij weinig bewuste ouders voelt het kind zich menigmaal eenzaam.

 

In de vijfde en de zesde maand van de zwangerschap verdiept de integratie zich tussen het volwassen kind en het kind.

Dat is ook een antwoord op de opmerking van mensen die zeggen dat ze een volwassene zien komen en anderen dat ze een kind zien komen.

We zouden ons veel meer moeten realiseren dat het kind een volwassen ziel is. Ook in de opvoeding.

Na die vijfde en zesde maand besluit de ziel meestal om te blij­ven. De begelei­ding helpt hem daar bij.

Moeder ervaart dan ook een periode van rust. Dat duurt ongeveer een week of drie.

Het kind wordt op dat moment nog helemaal geholpen door zijn volwassen ik.

 

In de zevende en achtste maand komt de eigen begeleiding erbij en gaat helpen.

De eigen begeleiding gaat het kind stimuleren zich te richten op het leven dat hem te wachten staat.

Het gaat reizen maken in de omgeving, vaak zien we die kinderen ook. Het legt al reeds contacten.

Het zoekt al naar de pijnplekken die hem zullen overkomen om daar al vast mee vertrouwd te raken.

Het  wil graag contact met de ouders om gesteund te worden om in de beperking van het leven te gaan.

Het verliest het gevoel aan ruimte.

Dit is vaak een hele ongemakkelijke periode voor de moeder. Het kind voelt zich op dat moment ook ongemakkelijk en dat speelt door de aura van moeder heen.

Dat vind ik soms opvallend. Mensen die zo in de zevende/ achtste maand van de zwangerschap zijn hebben vaak iets van, van mij hoeft het niet meer.

Dat gevoel wordt ingegeven door het kind.

 

In deze periode werken ouders vaak te hard, ook de vader. En de ouders moeten zich realiseren dat ze op dat moment juist heel erg bewust met het kind bezig zouden moeten zijn.

Anders voelt het kind zich eenzaam.

We hebben allemaal een bijna chronisch gevoel van een­zaamheid dat we op allerlei manieren trachten te stillen.

Dat kan reeds in deze fase van ons leven ontstaan zijn. Want het kind voelt zich afgesloten van het grotere bewustzijn en ook nog afgesloten van de nieuwe aardse contacten, als er niet een duidelijk vanuit de aarde ook aandacht op hem gericht wordt. Het voelt zich in een soort niemandsland.

Dan verliest hij vaak hoop, dan al voor de geboorte, om terug te kunnen gaan en hoopt ook om zich weer goed te voelen.

Kun je je voorstellen wat er dan met zo’n kindje gebeurt? Denk daar ook aan bij huilbaby’s.

Hij wordt bang dat hij niet gewenst is, daar wordt hij onzeker door, dan al.

 

In de negende maand komt er extra hulp vanuit de sferen. Het kind hoort dan opnieuw het doel waarvoor hij moet incarneren. De ene keer is hij dan hoopvol en het volgende moment is hij dan weer heel bang en schiet hij in zijn angst dat hij het niet aan kan.

In de zevende/achtste maand is hij vaker onzeker geworden en dat kan in de negende maand, nog sterker plaats vinden.

In de negende maand zou je het kind dan ook ondersteunend kunnen toespreken door eenvoudig tot hem te praten.

Reacties zijn gesloten.