Pedagogie

De opvoeding die wij kregen lijkt niet meer te werken bij de kinderen van nu

PedagogieVaak denken ouders dat zij tekort schieten in hun opvoeding, maar de werkelijke reden is dus dat veel kinderen van nu met een ander bewustzijn geboren worden. De opvoeding die wij kregen lijkt niet meer te werken bij onze kinderen. De zuivere vorm van hun persoonlijkheid dwingt ons ons op hen af te stemmen.
Ouders en opvoeders en andere volwassenen zullen hun inzichten moeten bijstellen om deze kinderen goed te kunnen begrijpen en te begeleiden.

Wij zullen dus moeten veranderen en wel collectief.

Om te beginnen zal onze houding in het leven meer geestelijk gericht dienen te zijn. Het ouderschap over deze kinderen dwingt al te veranderen door naar diepere waarden en waarheden op zoek te gaan want pas dan zullen ouders hun kind goed kunnen begrijpen en begeleiden.

Wat is onze essentie en hoe werkt deze in onze persoonlijkheid door?
Onze essentie, onze ziel voedt ons met impulsen. Elke impuls toont iets.
We moeten ons dus naar het kind richten, op de wensen, die het vanuit zijn innerlijke ontvangt, of weer teruggaan naar zijn oorspronkelijke wensen.
Vaak is het innerlijk wanhopig, afgescheiden te zijn van het contact met zijn essentie de directe bron van informatie, die weer verbinding heeft met zijn levensopdracht.orchidee

Het kind moet leren zijn eigenheid te bevestigen
Het is dus ontzettend belangrijk dat elk kind zichzelf wordt.
Het kind ontwikkelt zich naar het voorbeeld van de ouders en opvoeders…
Dus als het kinfoto 2d bijvoorbeeld bescherming van hen ervaart vanuit belangeloosheid, leert het ook de belangeloze liefde, die het al innerlijk ontwikkeld heeft maar onbewust in zich draagt, te ontwikkelen, dus vorm te geven in zijn persoonlijkheid in het dagelijks leven.
Het zal precies die eigenschappen in de volwassenen zien die ook in de eigen persoonlijkheid in concept aanwezig zijn. Daardoor zal het kind dit in het gedrag van de volwassene herkennen en er zo zelf vorm aan kunnen geven in zijn persoonlijkheid op aarde.
Maar veel bijzondere aspecten in de ontwikkeling, zoals werkelijke belangeloze liefde, komen in de aardse mens nog maar sporadisch voor.

Hoe kan een kind zijn bijzondere eigenschappen tot ontwikkeling brengen wanneer hiervan bijna geen aardse voorbeelden zijn?

Het meer geestelijk gerichte kind heeft in zichzelf vooral problemen met de ontwikkeling van bijzondere aspecten in hem, daar het deze nauwelijks ontmoet in de volwassenen uit zijn omgeving.
Dit is ook de reden dat ouders en opvoeders deze aspecten niet in het kind herkennen. Immers, je herkent bepaalde eigenschappen alleen in de ander wanneer je deze ook zelf bezit, anders is het slechts een interpretatie van een eigenschap op basis van wat in de eigen persoonlijkheid wordt gekend.

Toch is het van belang het kind regels bij te brengen.
Het is dus van groot belang dat ieder mens, dus ieder kind, van jongs af aan leert open te staan voor zijn innerlijk gevoelde wensen en impulsen en daar ook trouw aan te mogen zijn.
Natuurlijk heb ik het hier niet over de regels en regeltjes uit het dagelijks leven.
Het kind moet deze juist leren hanteren om sturing te bieden en steun te geven in zijn leven waarbinnen dan allerlei processen kunnen plaats vinden.
Anders zou het volkomen stuurloos worden.
Ik denk hierbij aan zaken als op tijd naar bed gaan; het bord leeg eten…

Hoe wordt het kind tot overgave aan en vertrouwen in zijn leven gebracht?
Het kind moet leren aanvaarden dat wat het is… alles is wat het in dit leven nodig heeft. Zo kan het kind uiteindelijk tot overgave aan zijn leven gebracht worden en ook vrede hebben met z’n leven; vrede met zichzelf, in overgave, door te gaan beseffen dat het leven en hij zelf precies goed is, zoals het is.
Nu wordt het kind dikwijls naar vergroting van zijn persoonlijkheid getrokken; het wordt dikwijls gestimuleerd de mooiste, de knapste, de rijkste en succesvolste te worden.

De opvoeder dient het kind dus te tonen dat alles wat het in dit leven voor zijn groeiproces nodig heeft al in hem aanwezig is. Zo wordt het uiteindelijk tot vertrouwen in het leven gebracht en vooral tot vertrouwen in zichzelf. Maar het moet ook leren dat wat in hem is, opnieuw bewust gemaakt kan worden, want dit brengt hem tot trouw aan zichzelf en maakt bevestiging van buitenaf zelfs ondergeschikt. Alleen zo krijgt het echt zelfvertrouwen.

Een gezamenlijk ontwikkelingsprogramma in relatie met elkaar
Aan iedere relatie en zeker aan die van kind en volwassene ligt een gemeenschappelijk doel ten grondslag: een gezamenlijk ontwikkelingsprogramma in relatie met elkaar.
Dat programma kan optimaal worden aangegaan. Het is enkel de wijze waarop wij reageren die de snelheid van verkenning, herkenning en bewustwording bepaalt.
Kinderen nodigen ons uit de diepte in te gaan in onszelf; daar liggen de antwoorden op ons gedrag.

Kinderen vragen ons dus vanuit bewustwording de processen met hen aan te gaan. Zij vormen een grote uitdaging onszelf aan te zien, opdat wij hen kunnen aanzien vanuit bewustzijn in gelijkwaardigheid.
Oorzaken van problemen en herstel
Problemen komen vaak voort uit de behoefte zich veilig en zeker te voelen in zichzelf. Wanneer het jonge kind beschadigingen heeft opgelopen, zal het dit door zijn gedrag naar buiten tonen. Om tot herstel te komen dienen we terug te gaan met open aandacht naar het kind toe. Door deze gerichte aandacht ontvangen we onmiddellijk aandacht terug.

Het kind kan namelijk handelen vanuit het innerlijk weten wat het op aarde moet verwezenlijken. Men kan het kind hier opnieuw op richten.

 

-/-

Reacties zijn gesloten.