5   Met z’n allen naar de maan….

Om 12 uur ‘s nachts gaat de telefoon.

Mijn dochter heeft een hevige allergische reactie en moet met spoed naar het ziekenhuis.
Of ik wil oppassen op mijn 7 jarige slapende kleindochter en mijn 9 jarige bezorgde, wakkere kleinzoon. Als ik hem naar bed breng spreekt hij zijn zorgen uit over school, zijn moeder, maar vooral over de wereld….
“Oma, ik ben zo bang dat de wereld ontploft.”
“Waardoor denk je dat de wereld kan ontploffen, jongen?” vraag ik verbaasd. “Oma, binnen in de aarde is vuur, hierdoor ontstaat grote druk, als iemand of iets de vulkanen dicht stopt, wordt de druk zo groot dat de aarde ontploft.”
Wereldproblemen voor een 9 jarige.

Ik probeer hem gerust te stellen. Voordat zijn ogen dicht vallen, mompelt hij: “Ik ga sparen dan vliegen we met zijn allen naar de maan met een raket”. Heimelijk stel ik mezelf voor op die kale stoffige maan, zonder mijn kat, lekkere stoel en een wijntje. Ik geloof dat ik liever mee ontplof, bedenk ik.
Maar ik fluister in zijn half slapende oortjes: “Ja, lieverd, we gaan dan gezellig naar de maan, hoor”. Gerustgesteld sluit hij zijn ogen.

Anna Lamb

Reacties zijn gesloten.