Beste vrienden

vriendenDe klas( groep 6) komt binnen na de pauze. Ik loop aan het einde van de rij die geacht wordt stil door de gang te gaan, daar andere klassen nog les hebben.

Dan klinkt er een enorm kabaal van vooraan in de rij. Twee jongens rollen vechtend over de grond. Een van hen gromt zelfs. Een meisje komt met grote ogen naar me toe. “Juf,” roept ze verschrikt en verbaasd,” Het zijn Alex en Mark!”
Iedereen kent hen als twee gezworen kameraden, die altijd voor elkaar opkomen.  En nu zijn ze aan het vechten!
Ik loop naar voren en trek de twee vechtenden uit elkaar. ”Juf, Mark begon me ineens te slaan.” Roept Alex. “En hij schold me uit voor rotzak” roept Mark op zijn beurt.
Aan hun geëmotioneerde gezichten zie ik dat deze ruzie heel diep gaat.

Ik zet ze tegenover elkaar, zodat ze elkaar aankijken. Ik herhaal de laatste opmerking en zeg tegen Mark: “Alex noemde jou een rotzak?”
“Ja juf. Maar….” richt Alex zich tot mij, maar ik draai hem met zijn gezicht naar Mark toe en dwing hem zich op hem te richten met een: “Zeg het tegen hem zelf, Alex”.
“Mark, jij kan nergens tegen, ik zeg tegen andere jongens toch ook  wel eens zo iets… die gaan dan toch ook niet ineens slaan” vindt Alex verontwaardigd.” Toen Eric jou gisteren een klootzak noemde, vond je dat helemaal niet erg!”
“Nee, logisch”, vindt Mark nu. ”Van hem kan me dat niets schelen, maar jij bent mijn beste vriend.”

Deze opmerking is raak. Alex zijn gezicht verzacht in een blije schok. Ze zien mij niet meer, alleen elkaar.
”Jij bent ook míjn beste vriend,” zegt Alex zacht…
“Daarom vond ik dat zo erg, Aal,“ hoor ik nog terwijl ze samen hevig pratend de klas in lopen en twee armen kruipen om elkaars schouders.

Anna Lamb-Janssen

Reacties zijn gesloten.